Цягам года да нас звярталіся чытач_кі, паспрабаваўшыя скарыстацца інструкцыямі, апісанымі Чынгізам Палетаевым у трох частках «Магічнага Даведніка». Мы вырашылі сабраць іх досвед у адзін матэрыял. Раім карыстацца магіяй з вялікай асцярожнасцю. Беражыце сябе!

Тыя, хто внімацельна чытаў главу “Адносіны прасторы і часу”, а таксама яе падраздзел “Прастора”, дакладна ведаюць, што вандраваць па краіне можна і тады, калі вашэ фізічнае цела знаходзіцца дзесьці яшчэ. Існуе шмат спосабаў, кожны з якіх патрабуе розных спасобнасцей і досьведа ў адносінах са сваімі чэтырмя целамі: фізічным, эфірным, астральным і ментальным

_{ОТРЫВКІ З КНІГІ «ВАНДРОЎКІ ПА БЕЛАРУСІ: МАГІЧНЫ ДАВЕДНІК (ДРУГАЯ РЭДАКЦЫЯ)» Ч.2}

Каждый раз, когда хочу настроиться на ментальную вандроўку в определённое место в Беларуси, я стараюсь выбрать что-то из физического мира, что может помочь мне определить направление.

Ещё до переезда я практиковал медитации, поэтому ничего нового в таких путешествиях для меня нет. Я чувствую «ауру» предметов и всегда стараюсь забрать с собой что-то, в чём чувствуется особенное «зерно».

Я увёз с собой из Витебска: номерок из гардероба бассейна, несколько шишек из соснового леса, где часто гулял, пуговицу, оторванную от делового костюма в Витебском универмаге.

Чтобы отправиться в путешествие во сне, я зажимаю в кулачке что-то из этого списка, — и ни о чём не думаю, кроме пункта назначения.

Девушка, друзья и семья поддерживают меня в моих занятиях, и я точно знаю, что не один такой.

Сейчас я в Литве, работаю смм-спецалистом, как и раньше. В здешней культуре есть место для ритуальности, внимания к природе и тому, чего глазами не увидишь.

Так что я не бросаю свои мистические практики.

Андрей, SMM-специалист, Каунас

Спярша здавалася, што яны паўзуць адусюль. У душнай прасторы вагона яны прасочваліся скрозь запацеўшыя вокны, тэкстыль сядзенняў, праступалі на тварах пасажыраў.

Фабрыка Аннопаль, снежныя вуліцы, голыя дрэвы знікалі за вакном, саступаючы ім месца. Здавалася, трамвай рухаўся не наперад, а ўнутр іх. 

Снегапад стаў чорным.

Я спрабавала забіцца ў вугал, занурыцца ў стужку навін на экранчыку смартфона, але і там усё было імі прасякнута. Рух ішоў у адным напрамку, медленна. Часам паток перарываўся, часам згушчаўся ў асабліва цёмную і густую чараду.

Праз нейкі час я здалася. Яны не былі ні злымі, ні занадта сумнымі. Ад іх зыходзіў спакой нязменнага, даўно адбыўшагася. Некаторыя ўважліва, падоўгу глядзелі ў вочы, нешта шапталі, але акрамя «калі? ну калі?» нічога было не разабраць.

Потым прайшло. Я выйшла з трамвая, перахрысцілася. На душы быў урачысты спакой і дзіўная ўдзячнасць.
Я праехала дзве лішнія прыпынкі, таму напісала сяброўцы Госе-Маргарыце, што крыху спазняюся.
Больш нічога такога са мной пакуль не адбывалася.

Бялізна Наўзаем, Мінск, паэтка

Я часто вижу во сне эти места. Центр, Восток. Особенно — Парк 1-ого мая, здесь мы обычно гуляли с мамой, когда я приезжала. 

Бывали и страшные сны, точь-в-точь как у вас в даведнике: в подвале что-то, какие-то шёпоты. И всегда ночь, да.

В этот раз мне хотелось сделать всё по уму: я подготовила воду, зеркало, дубовую кору.

Мне кажется, пространство почувствовало что-то, и я оказалась в Другой Беларуси: не настоящего времени, а когда мне было, что ли, пять. Всё не своего размера, вещи болезненно знакомые, но я их будто бы и не помню совсем. 

Сейчас я живу в Германии и не могу приезжать, очень скучаю.

Отсюда серьёзность: я хотела всё сделать правильно, как в инструкции. У вас было: 

Знаходзячыць у састаяніі полусна, уявіце сабе, што вы набываеце квіток на вакзале і з гэтым квітком крачуйце далей у сон. Каб вайсці ў правільнае састаяніе і павысіць шансы на успех, лепш за ўсё, лёжачы ў краваці, ня двігацца і глубако дышаць. Калі вы пачуствуеце, што граніцы цела ўжо не такія цвёрдыя, можна асцярожна распачынаць візуалізацыі.»

_{ОТРЫВКІ З КНІГІ «ВАНДРОЎКІ ПА БЕЛАРУСІ: МАГІЧНЫ ДАВЕДНІК (ДРУГАЯ РЭДАКЦЫЯ)» Ч.2}

Я так и сделала, визуализировала, как контур тела размягчается. И попала будто бы не в свой возраст, в забытое пространство. 

С тех пор мне ничего не снится, но такое чувство, что границы тела так и не затвердели обратно, и какой-то сквозняк. Быть здесь, в Германии, мне теперь спокойнее и тише. 

Билетик этот я потом нашла у себя в вещах, остался ещё с брестских времён. Я не стала выбрасывать.

Алёна, Брест, читательница

Можна сказаць, што час у другой Беларусі нелінейны, але гэта праўда таксама і для фізічнага міра. Правільнее было бы сказаць, што часа ў другой Беларусі не існуе. Гэта значыць, што сустрэць там можна як жывых, так і мёртвых. У размовах з мёртвымі, калі вы раптам вспомніце, што гэты чалавек больш ня жыве ў фізічнам мірэ, не кажыце яму аб гэтам. 

_{ОТРЫВКІ З КНІГІ «ВАНДРОЎКІ ПА БЕЛАРУСІ: МАГІЧНЫ ДАВЕДНІК (ДРУГАЯ РЭДАКЦЫЯ)» Ч.2}

Спачатку я проста балавалася, не верыла. Хацелася паглядзець, што будзе. Сумавала пасля пераезду: ані грошай, ані сяброў, толькі і ведай што чакай паперак.

У дзяцінстве чаго толькі не рабіла: і пікавая дама, і адзіная з дзяўчынак хадзіла ў дом з праклёнам у Чыжоўцы.

Восенню патрапіў на вочы «даведнік». У «знакі», напрыклад, я інтуітыўна гуляла заўсёды, цыгарэтных пачак таксама не брала на мяжы, нешта адчувала.

Але як у ва сне пабачыла дзеда, які пяць год уж як памёр, у мяне так і вырвалася: ты ж пяць гадоў ужо якп̷а҈й̵ш̶о҈у̵.҈ І҉ т̴а҈к҈ м҈н̸е̵ т҉у҈т̴ с҈у̷м̴н̴а҉-҉с̴у̷м҈н҈а̸,̴ у̷ж̴о̶н̷д̵й̴̛͜й̷̢̕й̵̧͞й̸̧͡й̷̨͠й̸̛͢й̴̧̕й̵̢͞й̷̡͞

в̷̨̳̬̣̝̻̬̹̝̮̟̯̈́̌н̸̧̛̫͚̲̈́̇̒̾̂̄̌͊͗͠у̴̨͓̮͚͓͍̫̹̬̓ч̴̱͉́̔̈̏͗̔͗͘к̴̢͕̦͖̤̼̥̭̳͚̓̓́͐͛̈́̌̈́̈̿͝͝а̴̡̡̛̺͈̤͗̈́̽̾̉̚͝ ̶̧̧̡̨͈͓͍͈̯̟̤̣̀̔̽н̷̜͓̙̠͉̳̉͠ӗ̷̻̣́͑͋̀̈̓ ̸̡̯̼̳̪̠̠̤̌̈́̆̂̃̒̾̃̌̑͐̈́͘н̸̧͇͕̖̲̫̈́̆͠а̶̛̛͇̹̌͑̔͆̕͝д̵̨̯̼͙̓̄͗͝ӧ̴̨̨̛̝̜̗͚̠̙̘́̏̽̐̆̒̾̐̕͝͠ ̶̧͇͔̗̥̟̲̘͓̍ͅб̴̢̱̮͚͓͎͐̈́̂ͅы̶͉̳͕͐̋̄̅͋̓̄͜͠͝л̷̻͉̼̭̠̙̖̾́̀͗̀́͜ͅо̸̭̘̻̭͂̌̍ ̶̤̳̱̖̭̜̇ͅт̷̡̢̘̫̬̯͎͚̥̩̪̰̑̑̈́̓̆̃̓̐͊͝͝е̵̦̟̲̠̋̓̇͑͘͜͠͠б̸̤̉̔̇͑͊̆͊̐̔ӗ̶̳̪̥̱̜̪̮̰͚̈̐͐͂̂͐ ̸̛͈̬̹̙̗͓͉͑̽̌с̷̡̛̲̬̟͓͖̮̖̥̲͊̀̄͝ю̷̻͎̜̝̫̾̓̈́д̸̯̪̮̥͈̩̻̺̺̻̘̘̊̐̂͐̍ͅа̶̡̟̘͉̟͚̬̣̂̽̔͝ͅͅ ̶̝̮̣̮͌н̸̛̌͐͑͆͂̓̒͛͂͘͘͜͠ё̸̦̺̗͓̳̞̫́̂̾̾̐͗̽̿̊̕л̸̢̨͙̟̠͍̭͙̻̀з̸̨̣̝͖̱͇̼̯̳͋̿ͅт̵̛̱̘̂̀̇͑͋̈́͗ь̸̭̭͚̱̤̬̲̐͋͊̀͊͝.̶̭̳̤͖̖̓̄̑͛͑͐̃̈́̄̍̀͘ ̵͉̰̺̟͉̩͖̫̹̩̑̽̽н̷̧̛̛̖̥̖̲̘̖͎̠͔̍̈́͑͂͋̆͝͝е̶͉̒̒̌͐͂̾̑̈́̂̂͗̕л̶̨̢͔̦̪̤͎̯̕̚͝ь̵̡͓̱͓͙̫̎͐͆̅̈́̉̚͠з̷͙͈͚̣̀̿̍̓̏̿̐́̍͘̕я̷̧̧͈̲̮̱̈́͊̔̂͒̎͋͂̀̇͠н̸͖̠̎ё̷̡̛̺̠͔̮̫̱̮̪́̍̇̀̋̌̔̋ ̵̧̪̻̯̮̱͕̰̔́̈́̋̈́̓̾̒̊̑͗͠н̷͇̫̮̹̻͓͉̈͑͐̂̍̈̈͘͘͘͠͝͝а̵̛̲̑͆̓̋̇͛́̇̍̇́́д̴͎́̈̒͌̾̆́̔͝ͅо̶̧̡̭̥̬̟̬͈̮̣̫̣̪̽́̀͌̍̽ ̷͙̱̹̻͙̣̰͂̑̇̓̊̒̈́͊̓͒̿̋͠ͅн̶͔̺̗̫̲̘̣̂͐̍͋̏̀̕͠͠а̸̲̖͕͎͝ͅз̵̨̧̜͙̘͕̥̎̒̓̾̔̐̓͆̔̈̚а̴̘̗̠̟͎͓̅̒͂̚͜л̸̨̹̭̐̍е̷̻̗͆̀̓͒̓͊͘н̷̨̠͇͕͉̱̖̭̭̋́͒͆͐̀͛͒͒ ̷͇̘̥̺̗̓̽̈́̊͛̄̎͝п̷̨̧̯̼̘̙͐̇͊̊̓̾́̕͜о̵̧͉̦̲̖͎̖͔̞̮̻̜̓̾̋̈́̽̃͆́͘̚͝в̷̢̤̰̹̜̬̳̹̹͋̕о̴̨̝͚̍͛͒͌̊̆͛̀̈́͗̋͒р̷̻̯̻̺̝͈̰̦̥̼͕̋̄͂̈́͌̊͗̉͜͝͝ͅа̴̨̢͖̰̫͍̲͖̪̻̎̅̄̉̓̋̈́͘͘͜͝ч̷̧̭̞̰̖̬̇̄̐͗̌͌̏̀̕͜͜͝и̸̢͖̳̦̭͈̞̫͚̻̰̿̄̅̀͆̔͒̿̄͝в̶̡̈̓̒̓̀̈́̓͜͝а̸̫͎͖̟̞̫̬̯̰͇̬͋͑͒̇̌̕͠т̷̢̻͓̲̬̲̰͍͇̫̺̏͆̿̈̽̄̎͝е̸̧̯̘̩͙̥̽̊̀с̸͉̙̟͙̗̝͕͉̔͌̋̆̎̋̊̓̎̕ͅя̶̡̖̯̤͔̠́͛̊й̷͇̠̟̼̈͛͗̀̈͠й̶̛̞̬̀́̽͛̓̄́̕й̸̻̲̎й̸̢̲̠̻̘̝̦̩̗͍͚͉̋̌͂̈́̈́̔͛̒̓̏й̷̗̱̙̤̝̻̱̟͖͚̹́̑͊͂̈́̏̑̿̿͆̾̀͛͜й̸̧̤̗͔̠͚̺͖͔͔͍̾̌̽̊й̴̛̠̪̜̗̞̜̻̝̠̉̔̾й̵̢̮͖͉̲̰͎̥̙̣̫̊̃̾̅̎͒͆͌͂́̕ͅй̸͎͎̜̟͉̣̞̽͗͐͗̈́̀͊͘̚͠й̸͈͍̩̬͕̙̐̍̑͜͠ͅй̶̥̻̹͈́͐͗̎̏̔͆̔͌̍̎̄й̶̡̢̝̩̥̉̉̂̎͗̏͂̌̅̋̕͠͝й̵̞͔̼̼͖̳̭̮̰̰̩̏̋̄й̶̩̓̅͐͐̚ͅ

в̶̨̢̨̧̡̛̛̛̛͓̣͎̫̥̩͈̗̦̦̪͖̗̰͎̱͍͉͉̟̼̼̼̼̺̯̖̩̱̣̞̩̩͙̘͙̦̮̝͉͉̻̝̺̘̠͙̮̬̮͔̥̱̩̖͉̭̹̪̭̲́̈́͛̀̈́̎͋͆͆̉̔̆́̎́̌̇͆̿͆̓̾͒̆̄̆͒͐́̑̏͒̔̅̋̑̋̎́͗́̓͊͒͒̇̏̽̎͊͋̿̐͌̄͐̇͂̇̐̒͂̊̈̾͋͂̆̍̄̏͌̌̇͒̅̇̿̄̾͋̑̂̋̈̂͗̋̐̎͋̅̀̒̈͛͋͂͌͊͆̏͋̈̃̾́̽͛͂̿̌̃̏̇͑͒͊̈̽͌͂͊̉̿̄̌͆͑̊̾̉̋̎́̽̅͋͒̃͐̍̄̈̾̍̉̾̓͗̇̏̋̄̍̅̽̊͑̿̆̔͒̈͛͋̌̔̾̔͗̊̆̇͌̾̏͗̿̊̄́͋̆̀͑̕̕̚̕̚̕̕̕͘͘͘̕͘͜͜͜͠͝͝͠͝͝͠͝͠͝͝͝͝͝͠͠͝͝͝͠͠ͅ

Усе часткі «Даведніка»:

_{ОТРЫВКІ З КНІГІ «ВАНДРОЎКІ ПА БЕЛАРУСІ: МАГІЧНЫ ДАВЕДНІК (ДРУГАЯ РЭДАКЦЫЯ)» Ч.1}

_{ОТРЫВКІ З КНІГІ «ВАНДРОЎКІ ПА БЕЛАРУСІ: МАГІЧНЫ ДАВЕДНІК (ДРУГАЯ РЭДАКЦЫЯ)» Ч.2}

_{ОТРЫВКІ З КНІГІ «ВАНДРОЎКІ ПА БЕЛАРУСІ: МАГІЧНЫ ДАВЕДНІК (ДРУГАЯ РЭДАКЦЫЯ)» Ч.3}